arbitrage

Arbitrage is een alternatieve vorm van geschillenbeslechting. Een arbitrageprocedure wordt niet bij de normale rechter of rechtbank aanhangig gemaakt maar bij (een) onpartijdige arbiter(s). Het betreft particuliere rechtspraak dat buiten de overheid om is geregeld en gefinancierd wordt door partijen en de betreffende brancheorganisaties. Wel is in de arbitragewet (boek 4 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering) geregeld hoe een overeenkomst tot arbitrage tot stand komt en worden eisen gesteld aan de procedure.

Een geschil wordt alleen door arbitrage beslecht als partijen dit hebben afgesproken (bv. door middel van een arbitragebeding in een contract). In sommige algemene voorwaarden wordt een arbitrageraad standaard exclusief bevoegd verklaard om geschillen te beslechten. De arbitrageprocedure verloopt in principe hetzelfde als een reguliere civiele procedure. Er gelden regels ten aanzien van bewijs, getuigen, wraking en voeging. Ook kennen veel arbitragereglementen de mogelijkheid van een arbitrage kort geding.

Een uitspraak van de arbiter heet een arbitraal vonnis en is net zo bindend voor partijen als een gewone uitspraak. Om het vonnis te executeren zal de in het gelijk gestelde partij wel eerst de rechtbank een verlof tot tenuitvoerlegging moeten vragen. In deze „exequatorprocedure“ toetst de rechter slechts marginaal het vonnis. De zaak zal niet opnieuw worden beoordeeld.

Verschillende brancheorganisaties hebben hun eigen arbitrageraden en geschillencommissies. De Raad van Arbitrage voor de Bouw is één van de bekendste en grootste.

Synoniemen: arbitrageprocedure, arbitragegeschil, arbitraal geding

Kontaktieren Sie uns

Kontakt