verzuim

Verzuim is de situatie waarin een schuldenaar in gebreke blijft om aan zijn verplichtingen uit een overeenkomst te voldoen. Verzuim treedt pas in als de schuldenaar eerst schriftelijk door de schuldeiser is aangemaand en hem een redelijke termijn voor nakoming is gegeven. Blijft de schuldenaar desondanks in gebreke dan pas is er sprake van verzuim.

Hoewel de wet (artikel 6:74 lid 1 BW) bepaalt dat „iedere tekortkoming in de nakoming van een verbintenis“ de schuldenaar verplicht tot schadevergoeding (tenzij de tekortkoming de schuldenaar niet kan worden toegerekend), maakt  het tweede lid van dat artikel daarop een uitzondering: er is slechts sprake van schadeplichtigheid als de schuldenaar in verzuim is. De schuldenaar is in verzuim “ gedurende de tijd dat de prestatie uitblijft nadat zij opeisbaar is geworden en aan de eisen van artikel 82 en 83 is voldaan, behalve voor zover de vertraging hem niet kan worden toegerekend of nakoming reeds blijvend onmogelijk is.

Uitgangspunt is dat het verzuim slechts intreed wanneer de schuldenaar in gebreke wordt gesteld bij een schriftelijke aanmaning waarbij hem een redelijke termijn voor nakoming  wordt gesteld, maar nakoming binnen die termijn uitblijft.

De wetgever heeft dus een „tweede kans“ als wettelijk uitgangspunt gemaakt: de schuldeiser moet de schuldenaar herinneren aan zijn zijn schuld en hem een redelijke termijn geven alsnog te presteren (meestal: betalen). Verzuim treedt echter ook in als de schuldenaar bij voorbaat al mededeelt niet te zullen presteren, of als partijen zijn overeengekomen dat het verzuim reeds bij overschrijding van de betalingstermijn intreedt. Ten slotte is voor schadeplichtigheid uit onrechtmatige daad geen ingebrekestelling vereist.

Synoniemen: default

Kontaktieren Sie uns

Kontakt